Langkawi to archipelag 99 wysp na Morzu Andamańskim, przy granicy z Tajlandią. Plaże, wapienne wyspy porośnięte dżunglą, kolejka linowa nad lasem deszczowym i bezcłowy alkohol. Brzmi jak raj na koniec podróży po Malezji i trochę tak było, choć nie obyło się bez przygód: poparzenia słoneczne, wizyta w klinice i skutery wodne w burzy.
Spędziliśmy tu sześć nocy. Poniżej znajdziesz naszą trasę, ceny, praktyczne rady i kilka ostrzeżeń, żeby Twój pobyt był spokojniejszy niż nasz.
Jak dostać się na Langkawi?
Z Penangu na Langkawi polecieliśmy samolotem. Lot trwa chwilę, choć w tanich liniach miejsca na nogi jest naprawdę mało. Kiedyś między Penangiem a Langkawi kursował prom, ale nam nie udało się znaleźć połączenia, więc samolot był najprostszą opcją. Przed wyjazdem sprawdź aktualny rozkład.
Na miejscu, tak jak w całej Malezji, poruszaliśmy się Grabem. Taksówki z aplikacji są tanie, klimatyzowane i nie trzeba negocjować ceny.
Nocleg i duty free
Zamieszkaliśmy w drewnianym domku z ogródkiem. Za sześć nocy zapłaciliśmy 130 funtów, czyli około 650 złotych. Byliśmy grubo poza sezonem, który na Langkawi zaczyna się w listopadzie, więc ceny były niskie.
Langkawi to strefa bezcłowa i to czuć. Alkohol w sklepach duty free w miasteczku jest wyraźnie tańszy niż na lotnisku: litrowa butelka kosztowała nas około 35 złotych mniej. Za kilka puszek piwa w sklepie zapłaciliśmy tyle, ile na Mabul kosztowało jedno małe.
Wskazówka: nie kupuj alkoholu na lotnisku. Poczekaj do sklepów duty free na wyspie, zaoszczędzisz sporo.
Pierwszy wieczór: sushi z taśmy i pokaz ognia

Na kolację trafiliśmy na sushi z taśmy. Za całość zapłaciliśmy 57 ringgitów, a wasabi było tak mocne, że szło w nos. Potem usiedliśmy w barze na plaży Pantai Cenang, gdzie przygotowywano scenę na pokaz ognia.
Wstęp na pokaz jest darmowy: wystarczy usiąść i coś zamówić. Pokaz z ogniem i iskrami nad plażą był świetny.
Dzień na plaży i oparzenia słoneczne
Następny dzień miał być leniwy: leżaki z parasolem, kawa z ZUS-u i kanapka. Woda była ciepła, ale nie tak błękitna jak na Mabul na Borneo, tu było raczej mętnie i bez widoczności.
Uwaga: słońce na Langkawi jest bardzo mocne. Mimo że większość dnia spędziliśmy pod parasolem, Agata spaliła się „na raka”. Używaj kremu z wysokim filtrem, a żel z aloesem miej pod ręką.

Wieczorem poszliśmy do restauracji Talaga Seafood: grillowane kalmary, frytki, sosy i grillowane mięso, czyli kurczak, wołowina i jagnięcina. To był najlepszy kalmar, jakiego jadłem, zniknął w mgnieniu oka. Za wszystko zapłaciliśmy 80 ringgitów. Bardzo polecamy, sami wróciliśmy tam jeszcze raz.
Island hopping – jeziora, orły i… klinika

Trzeciego dnia popłynęliśmy na island hopping, czyli wycieczkę łodzią po okolicznych wyspach. Organizacja była chaotyczna: długo czekaliśmy w słońcu bez żadnej informacji, a potem nasz sternik zbierał ludzi po drodze.
Pierwszy przystanek to wyspa ze słodkowodnym jeziorem. Wstęp kosztował 20 ringgitów, kamizelki ratunkowe były za darmo, ale szafka na rzeczy to kolejne 10 ringgitów, a za zgubiony klucz płaci się 50. Na drugiej wyspie można było skorzystać z parasailingu i banana boatu, a po drodze widzieliśmy karmienie orłów, których było znacznie więcej, niż się spodziewaliśmy.
Wskazówka: zapamiętaj kolor i wygląd swojej łodzi. Przy przystani stoi ich mnóstwo i wszystkie wyglądają podobnie.
Szczerze mówiąc, tym razem cieszyłem się, że wycieczka szybko się skończyła. Od kilku dni męczyły mnie ropiejące ugryzienia, które zamieniły się w bolesne wrzody. Prosto z przystani pojechaliśmy do kliniki.
Wizyta w klinice na Langkawi
Opieka była bardzo profesjonalna: badanie krwi, znieczulenie, nacięcie dwóch ropni i antybiotyk na dwa tygodnie, do tego maść. Za całą wizytę zapłaciliśmy 577,50 ringgitów. Efekt uboczny: zakaz alkoholu, słońca i kąpieli w morzu. Kelnerzy nie mogli zrozumieć, dlaczego piwo stawiamy przed Agatą, a wodę przede mną.
Uwaga: przed wyjazdem do Malezji wykup ubezpieczenie podróżne. Ugryzienia owadów w tropikach łatwo się zakażają, a wizyta w prywatnej klinice nie jest tania.
Kolejka linowa SkyCab i Sky Bridge

Następnego dnia, Agata cała zakryta przez oparzenia, a ja z antybiotykiem, pojechaliśmy na kolejkę linową SkyCab. Kolejka wjeżdża bardzo stromo na szczyt Gunung Mat Cincang i trochę przypominała nam kolejki w Boliwii. Więcej o La Paz i Boliwii znajdziesz we wpisie Sucre czy La Paz – które miasto jest stolicą Boliwii?.

Widoki z góry są piękne: dżungla, wyspy i morze aż po horyzont. Najwyższa platforma jest na wysokości 708 metrów. Na końcu Sky Bridge, wiszącego mostu nad przepaścią, są zdjęcia z budowy: robotnicy jeździli tu w czymś, co wyglądało jak metalowe klatki.

Uwaga: w restauracji na górze za szklankę do wody trzeba było dopłacić 2 ringgity. Weź ze sobą własną butelkę.
Najwygodniej kupić bilety wcześniej, na przykład SkyCab, SkyBridge i wycieczkę po wyspach w jednym pakiecie.
Tom yum, którego nie da się zapomnieć

Po zjeździe przypadkiem trafiliśmy do jednego z najlepszych lokali w okolicy, z długą kolejką do zamówienia. Wzięliśmy małą zupę tom yum i kalmary. Mała zupa była ogromna, a „nieostra” okazała się tak ostra, że nie wiem, jak smakuje ostra. Pali w usta, ale jest warta każdej łyżki.
Pola ryżowe Laman Padi i spadające kokosy

Rano zaczęliśmy od śniadania nasi lemak: ryż, smażone anchois, sos sambal i jajko sadzone. Ja zamówiłem wersję bez ryżu i anchois, za to z trzema jajkami. Po długich wyjaśnieniach dostałem dwa.
Potem poszliśmy do Laman Padi, czyli muzeum i pól ryżowych. Akurat było po żniwach, ale i tak warto zobaczyć, skąd pochodzi ryż, który jemy na co dzień. Na polach leżały bawoły wodne, a w krzakach kręciły się makaki.

Wskazówka: na wielu plażach i w parkach wiszą tabliczki ostrzegające przed spadającymi kokosami. Popularne powiedzenie głosi, że kokosy zabijają więcej ludzi niż rekiny. Nie siadaj pod palmami z dojrzałymi owocami.
Kilim Geoforest Park – namorzyny, nietoperze i zachód słońca

Wieczorem popłynęliśmy na rejs po Kilim Geoforest Park, rezerwacie namorzynów i wapiennych skał na północnym wschodzie wyspy. Organizatorzy bardzo podkreślali punktualność, a potem jak zwykle czekaliśmy na nich pół godziny.
Młody przewodnik świetnie opowiadał po angielsku. Płynęliśmy wśród namorzynów, zajrzeliśmy do jaskini pełnej nietoperzy, widzieliśmy karmienie orłów, a na koniec zatrzymaliśmy się na zachód słońca na dziobie łodzi. Kolację zjedliśmy w pływającej restauracji, gdzie wcześniej oglądaliśmy ryby w sadzach: grillowany kurczak, ryba i parówki. Naszym zdaniem wycieczka warta swojej ceny.

Jeśli chcesz zobaczyć Kilim, sprawdź rejs po namorzynach Kilim z lunchem i odbiorem z hotelu.
Skuterami wodnymi przez archipelag

Jedną z najlepszych przygód na Langkawi był rejs skuterami wodnymi między wyspami. Godzina wypożyczenia kosztuje około 500 ringgitów, a my za cztery godziny zorganizowanej wycieczki dla dwóch osób zapłaciliśmy 600 ringgitów, więc wybór był prosty. Po drodze złapała nas burza, ale emocje były niesamowite.
Na jednej z wysp Agata pływała, a ja w pełnym ubraniu, z antybiotykiem i opatrunkami, siedziałem na plaży. Na pocieszenie wypiliśmy sok podany w arbuzie z wyciętą buźką.

Podobną wycieczkę możesz zarezerwować wcześniej: wycieczka na skuterze wodnym na wyspę Dayang Bunting z filmem z drona.
Ostatni zachód słońca i powrót
Ostatni wieczór spędziliśmy na plaży Pantai Cenang z japońskim piwem Sapporo, patrząc na jeden z najpiękniejszych zachodów słońca całej podróży. Na śniadanie ostatniego dnia była kaczka, naprawdę pyszna. Ceny perfum w sklepach bezcłowych okazały się wyższe niż na naszych lotniskach, więc odpuściliśmy zakupy. Z Langkawi polecieliśmy do Singapuru, a stamtąd już do domu.
Ile kosztowało nas Langkawi?
Przykładowe ceny z naszego pobytu (1 ringgit to mniej więcej 1 zł):
- domek na sześć nocy: 130 funtów (ok. 650 zł) poza sezonem,
- sushi z taśmy dla dwóch: 57 MYR,
- kolacja z owocami morza w Talaga Seafood: 80 MYR,
- wstęp na wyspę z jeziorem podczas island hopping: 20 MYR (szafka 10 MYR),
- wizyta w klinice z zabiegiem i antybiotykiem: 577,50 MYR,
- 4-godzinna wycieczka skuterem wodnym dla dwóch osób: 600 MYR.
Kiedy jechać na Langkawi?
Najlepsza pogoda na zachodnim wybrzeżu Malezji, czyli w Kuala Lumpur, na Penangu i Langkawi, jest mniej więcej od grudnia do marca, kiedy jest słonecznie i mniej pada. Na malezyjskim Borneo najlepszy czas to mniej więcej marzec–październik. Podróżować da się jednak przez cały rok, tylko licz się z burzami.
Więcej atrakcji znajdziesz w zakładce atrakcje i wycieczki na Langkawi.
Czy warto przyjechać na Langkawi?
Naszym zdaniem tak, choć to inna Malezja niż Borneo. Jeśli szukasz najpiękniejszej wody i raf, Mabul i Semporna wypadają lepiej. Langkawi wygrywa za to widokami z kolejki linowej, namorzynami Kilim, skuterami między wyspami i zachodami słońca na Pantai Cenang. A do tego tanim alkoholem, choć my akurat nie mogliśmy z tego skorzystać.
Filmy z naszej podróży po Malezji znajdziesz na kanale Smaczne Podróże na YouTube.
Sprawdź również:
- 6 miejsc, które warto zobaczyć na Mauritiusie
- Ile kosztuje Singapur? Aktualne ceny dla turystów w 2026 roku
- Street food w Singapurze – gdzie jeść i czego spróbować
Najnowsze wpisy:
- Rzym – największe atrakcje i śladami Jana Pawła II. Co zobaczyć w Wiecznym Mieście?
- Mediolan – największe atrakcje. Co zobaczyć w stolicy mody i designu?
- Atrakcje Peak District – 14 najciekawszych miejsc i dojazd
- Jak dostać się z Kairu i Gizy do Luksoru? Pociąg, ceny i rezerwacja biletów
- Egipt na własną rękę – co warto wiedzieć przed podróżą? Praktyczny poradnik

