Penang i George Town – Penang Hill, Kek Lok Si, street art i „gwiazdka Michelin”

Świątynia Kek Lok Si na Penangu na tle zielonych wzgórz

Po Kuala Lumpur przyszedł czas na Penang, wyspę na północnym zachodzie Malezji. Jej stolica, George Town, słynie z kolonialnych kamienic, street artu i jednego z najlepszych street foodów w Azji. My spędziliśmy tu trzy noce: wjechaliśmy kolejką na Penang Hill, spacerowaliśmy nad koronami drzew, odwiedziliśmy ogromną świątynię Kek Lok Si i najedliśmy się na straganie, który podobno miał gwiazdkę Michelin.

Poniżej znajdziesz naszą trasę, ceny i kilka rzeczy, które warto wiedzieć przed przyjazdem. A przy okazji odpowiedź na pytanie, które zadawaliśmy sobie cały pobyt: Penang czy Pinang?

Autobusem z Kuala Lumpur na Penang

Dworzec autobusowy w Kuala Lumpur wygląda lepiej niż niejedno lotnisko. Przed drogą zjedliśmy coś z bufetu: kurczaka, sałatkę, tofu, tempeh i kulki rybne. Tempeh był dziwnie słodki, jakby karmelizowany, a jajek woleliśmy nie ruszać przed kilkugodzinną jazdą.

Nasz autobus przyjechał spóźniony, a do tego wcisnął się przed niego inny, więc wyjechaliśmy jeszcze później. W środku było całkiem wygodnie, choć bez wody. Po drodze był jeden krótki postój, 10 minut na toaletę, bez jedzenia. Cała podróż trwa zwykle około 5 godzin, a przy opóźnieniach nawet 7.

Wskazówka: przy wjeździe na wyspę jedzie się jednym z dwóch długich mostów. Dłuższy ma ponad 20 kilometrów, więc nie zdziw się, że przejazd przez cieśninę chwilę trwa.

Nocleg i kolacja, której nie mogliśmy zapłacić

Stara kolonialna kamienica porośnięta zielenią w George Town

Za pokój na trzy noce dla dwóch osób zapłaciliśmy 305 ringgitów, czyli około 100 złotych za noc. Standard był niższy niż w Kuala Lumpur, ale dało się wytrzymać.

Pierwszego wieczoru weszliśmy do pobliskiej restauracji i zamówiliśmy krewetki z warzywami. Problem pojawił się przy płaceniu: nie przyjmowali ani karty, ani gotówki, tylko płatność kodem QR przez lokalną aplikację. Nasze banki tego nie obsługiwały, więc po prostu musieliśmy wyjść i szukać dalej.

Uwaga: na Penangu część małych lokali przyjmuje tylko płatności kodem QR przez lokalne aplikacje. Zanim zamówisz, zapytaj, czy możesz zapłacić kartą lub gotówką.

W kolejnej knajpce trafiliśmy na zupę z kapustą, przepyszną, ale tak ostrą, że aż łzawiły oczy. Najbardziej zachwyciły nas ogórki w zalewie: Agata mogłaby zjeść cały słoik.

Penang Hill – kolejką na wzgórze

Widok z Penang Hill na George Town i dżunglę

Rano Grabem dojechaliśmy do dolnej stacji kolejki na Penang Hill. Klimatyzowany wagonik wjeżdża na wysokość około 700 metrów, a widok z góry na George Town i dżunglę jest naprawdę świetny. Bilet w obie strony kosztował nas 40 ringgitów za osobę.

Na wzgórze można też wejść pieszo, ale to 3–4 godziny w upale. W połowie trasy widzieliśmy ludzi, którzy wsiadali do kolejki zmęczeni, spoceni i zrezygnowani. My na pewno byśmy zwątpili.

Wskazówka: na górze jest kilka punktów widokowych, kawiarni i małe sklepiki. My kupiliśmy dwa magnesy: jeden dla kogoś bliskiego, drugi na naszą ścianę.

The Habitat – spacer nad koronami drzew

Kładka Curtis Crest nad koronami drzew w The Habitat na Penang Hill

Na szczycie Penang Hill jest The Habitat, czyli park ze ścieżkami przez dżunglę, mostem wśród drzew i kładką Curtis Crest zawieszoną nad koronami drzew. Wstęp kosztował 60 ringgitów za osobę. To dość dużo, ale widoki na George Town i cieśninę robią wrażenie.

Langur okularowy siedzący na barierce w The Habitat

Co tu zobaczysz?

  • langury okularowe, czyli małpy z białymi „okularami” wokół oczu,
  • ogromne krocionogi i rośliny dżungli,
  • kładkę Curtis Crest z widokiem na całą wyspę,
  • po drodze dzikie rambutany, czyli owoce podobne do liczi, tylko owłosione.

Bilet do The Habitat możesz kupić wcześniej, na przykład bilet wstępu do The Habitat na Penang Hill.

Kek Lok Si – największa świątynia buddyjska w Malezji

Z Penang Hill pojechaliśmy do świątyni Kek Lok Si, największego kompleksu buddyjskiego w Malezji. Na górę wjechaliśmy krótką kolejką, a dalej meleksem. Bilet kosztował 8 ringgitów w jedną stronę.

Kompleks jest ogromny: pagody, dziedzińce, tysiące figurek Buddy, rzeźbione kolumny i dachy w kolorze pomarańczy. Można kupić wstążki z życzeniami i zawiesić je na drzewie: Agata wybrała życzenie sukcesu we wszystkim. Za 2 ringgity można wejść jeszcze wyżej, a widok na miasto jest tego wart. Część świątyni była w remoncie, ale i tak spędziliśmy tu sporo czasu.

Pomarańczowe dachy świątyni Kek Lok Si i widok na miasto

Jeśli interesuje Cię buddyzm, o Lumbini, miejscu narodzin Buddy, piszę w mojej książce. Więcej znajdziesz we wpisie Nepal tysiąca zapachów – moja pierwsza samodzielna podroż.

Penang Hill i Kek Lok Si łatwo połączyć w jeden dzień. Jeśli wolisz z przewodnikiem, sprawdź wycieczkę na Penang Hill i do świątyni Kek Lok Si.

George Town wieczorem i stragan z „gwiazdką Michelin”

Kamienice w stylu peranakan z kolorowymi okiennicami w George Town

Wieczorem poszliśmy na spacer po George Town. Część kamienic jest pięknie odrestaurowana, a część niestety powoli się rozpada. Po zmroku na ulicach rozkładają się stragany z jedzeniem.

Przy jednym z nich stała kolejka dłuższa niż przy wszystkich innych. Stanęliśmy i po kilkunastu minutach zamówiliśmy golonkę w sosie sojowym, kurze łapki, boczek, żeberka i tofu. Wszystko odgrzewane od razu w wielkim kociołku. Żartowaliśmy, że ta budka ma pewnie gwiazdkę Michelin, a potem przeczytaliśmy, że podobno faktycznie ją ma.

Stragan z golonką, kurzymi łapkami i żeberkami w George Town

Nasz ranking: golonka na pierwszym miejscu, potem kurze łapki, boczek, żeberka, a na końcu tofu. Jak to ujęliśmy przy stole: jak masz golonkę i tofu, to wybór jest prosty. Za wszystko zapłaciliśmy w przeliczeniu około 100 złotych, tylko gotówką.

Kolacja ze straganu: golonka, tofu i żeberka na stole w George Town

Uwaga: następnego dnia z ciekawości sprawdziłem tę gwiazdkę. Okazało się, że stragan nigdy jej nie miał, był tylko wspomniany w przewodniku Michelin. Jedzenie i tak było świetne, ale na „gwiazdki” przy straganach warto patrzeć z przymrużeniem oka.

Entopia – motyle, żaby i skorpiony

Motyl na czerwonym hibiskusie w motylarni Entopia

Drugi dzień zaczęliśmy od śniadania w Taco Bellu (tak, wiemy) i Grabem pojechaliśmy do Entopii, czyli motylarni w północnej części wyspy. Przejazd trwał około 40 minut i kosztował 33 ringgity.

Entopia to nie tylko motyle. W środku są też żaby rogate, ptaszniki, skorpiony, patyczaki i trójrogie żuczki. Przyszliśmy oglądać motyle, a nie te potwory, ale ostatecznie i jedne, i drugie robiły wrażenie. Bilety nie są tanie, ale w porównaniu z innymi atrakcjami na wyspie nie ma tragedii.

Żaba rogata w terrarium w Entopii na Penangu

Bilet możesz kupić wcześniej: bilet wstępu do motylarni Entopia.

Wskazówka: niedaleko Entopii jest plaża. Agata chciała plażę, więc była plaża, ale przygotuj się, że tu płaci się za wszystko, nawet za toaletę.

Street art w George Town

Mural z dziećmi na rowerze w George Town

Z plaży taksówką za 30 ringgitów pojechaliśmy na ulice ze street artem. Najsłynniejszy mural to dzieci na rowerze: przy nim zawsze ktoś robi zdjęcie. Po starym mieście warto po prostu chodzić bez planu i szukać kolejnych murali, kolorowych uliczek i małych kawiarni.

Uliczka z kolorowymi parasolkami nad głową w George Town

Można też wynająć rikszę: godzina jazdy kosztowała 80 ringgitów za dwie osoby. My chodziliśmy pieszo i zrobiliśmy przerwę w kawiarni na białą kawę i ciasto red velvet.

Riksze przed narożną kamienicą w George Town

Street food na New Lane

Szaszłyki satay na kolację w ulicznej knajpce w George Town

Około 18:00 poszliśmy na drugą z ulic ze street foodem. Byliśmy wcześnie, więc bez kolejek zamówiliśmy satay, czyli szaszłyki z kurczaka, zimnego Tigera i mięsne roladki w cienkim cieście. Dobre, ale wczorajsza golonka była lepsza.

Agata podziękowała za jajka stuletnie, po tym jak kilka lat temu na Filipinach takie jajko zafundowało jej tydzień problemów z żołądkiem. Na wynos wzięliśmy pierożki, a Agata kupiła jeszcze pomelo. Na koniec trafiliśmy do chińskiego sklepu ze wszystkim i wyszliśmy z ośmioma łyżkami, w tym czterema porcelanowymi do zupy tom yum, którą Agata zamierza nauczyć się gotować.

Jeśli chcesz spróbować jak najwięcej w jeden wieczór, dobrą opcją jest wycieczka kulinarna po Penangu z ponad 15 degustacjami.

Pożegnanie z Penangiem

Ostatniego ranka zjedliśmy na śniadanie wczorajsze pierożki i Grabem pojechaliśmy na lotnisko. Ja po kilku tygodniach tęskniłem za europejskim jedzeniem i skończyło się na kanapce z Subwaya, a Agata w końcu dostała sałatkę ze świeżymi warzywami. W Malezji naprawdę trudno o świeże warzywa: zwykle jest trochę cebuli albo ogórka, a reszta jest smażona lub gotowana.

Z Penangu polecieliśmy na Langkawi, ale o tym w kolejnym wpisie.

Ile kosztował nas Penang?

Przykładowe ceny z naszego pobytu (1 ringgit to mniej więcej 1 zł):

  • nocleg dla dwóch osób: 305 MYR za trzy noce,
  • kolejka na Penang Hill w obie strony: 40 MYR za osobę,
  • The Habitat: 60 MYR za osobę,
  • kolejka i melex w Kek Lok Si: 8 MYR w jedną stronę,
  • kolacja na straganie z golonką dla dwóch: ok. 100 zł (tylko gotówka),
  • Grab do Entopii: 33 MYR,
  • taksówka z plaży do centrum George Town: 30 MYR,
  • riksza: 80 MYR za godzinę dla dwóch osób.

Więcej atrakcji znajdziesz w zakładce atrakcje i wycieczki na Penangu.

Czy warto przyjechać na Penang?

Naszym zdaniem tak, szczególnie jeśli lubisz jeść. George Town to miasto, które najlepiej poznaje się przez żołądek: stragany, kolejki do najlepszych budek i zapachy na każdej ulicy. Do tego widoki z Penang Hill, Kek Lok Si i street art, którego w Azji długo szukać.

Penang i George Town w wielu miejscach nie odstają od Europy, a czasem nawet ją przewyższają. Jedno trzeba tylko zapamiętać: miej przy sobie gotówkę, bo nie wszędzie zapłacisz kartą. A Penang czy Pinang? Do dziś nie wiemy, która wymowa jest właściwa.

Filmy z naszej podróży po Malezji znajdziesz na kanale Smaczne Podróże na YouTube.

Sprawdź również:

Najnowsze wpisy:

Comments

No comments yet. Why don’t you start the discussion?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *